Η φωτογραφία μου, επιφανειακά, δείχνει να ερευνά τον εξωτερικό μας κόσμο, ψάχνει για τοπία ή πράγματα που συνδέουν το μέσα μας με τον έξω. Στην ουσία όμως, είναι μια εσωτερική αναζήτηση, για το πώς σχετίζεται ο φυσικός μας κόσμος με τον εσωτερικό.

        Αυτή η εσωτερική αναζήτηση ανοίγει στον θεατή παράθυρα, σε μια άλλη απόκοσμη πραγματικότητα, επιχειρώντας να ξεσκεπάσει ταυτόχρονα τα άδυτα του εαυτού μου, και τις καλά κρυμμένες πλευρές του περιβάλλοντος μας. Διερευνά την αίσθηση της φευγαλέας ματιάς πέρα από το προφανές, το ακαθόριστο, το απατηλό, το σιωπηλό. Παγώνει τις στιγμές του χρόνου που σκαλώνουν πότε στο ξύλο και την πέτρα, πότε στο υγρό στοιχείο και στο χώμα, και πότε στο αιθέρα και στα βράχια.

        Κι έρχονται κάποιες μαγικές στιγμές που η φωτογραφία μου δημιουργεί κομμάτια μνήμης, τα οποία όταν συνδυάζονται, σκορπούν την ασημόσκονη της λήθης για να γοητευτούμε, αφήνοντας υπαινιγμούς, εντυπώσεις και περισσότερα ερωτηματικά.